Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Τα μικρά Live ηρωική απώλεια στο μεγάλο όραμα της είσπραξης εσόδων απ' το ΣΔΟΕ

Η είσπραξη εσόδων για τα δημόσια ταμεία -προκειμένου να πιάσουμε τους στόχους της τρόικας- είναι το υπέρτατο όραμα του σύγχρονου ελλαδικού κράτους. Και όπως κάθε επιδίωξη ενός μεγάλου οράματος, έτσι και αυτή θα έχει κάποιες ηρωικές απώλειες. Μία τέτοια ηρωική απώλεια των ιερών εξορμήσεων του ΣΔΟΕ, είναι και τα μικρά Live σε μπαράκια και λαϊβάδικα. 

Παραθέτουμε ένα σχετικό άρθρο του Βασίλη Λαδονικόλα στο alive.gr:

  Ο Live χάρτης άλλαξε, με τις συνέπειες της κρίσης να είναι άμεσες και έμμεσες. Τις άμμεσες από την έλλειψη ρευστού και την κακή ψυχολογία, τις ξέρουμε και τις βιώνουμε όλοι. Οι έμμεσες είναι όμως αυτές που έχουν περισσότερο ενδιαφέρων εδώ και σ’ αυτές θα σταθούμε. Το φετινό καλοκαίρι λοιπόν, αν δεν το ξέρετε, ουσιαστικά ‘επαν-ενεργοποιήθηκε’ ένας υπάρχων και ισχύον νόμος που αφορά τα πρόστιμα που επιβάλλονται σε επιχειρήσεις που δεν κολλάνε ένσημα στους εργαζόμενους. Και αναφέρω ότι ενεργοποιήθηκε εκ νέου, καθώς αυξήθηκαν σημαντικά οι κυρώσεις και τα πρόστιμα προς τους παραβάτες, που πλέον με το καλημέρα φτάνουν τα 10.500 ευρώ. Ας δούμε πρακτικά τώρα τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια για μια Live σκηνή: για τις μεγάλες Live σκηνές και τις ‘μπουζουκερί’ πρακτικά δε σημαίνει και πολλά, αφού οι περισσότεροι 'κόλλαγαν' ένσημα ώστε να είναι εντάξει με το ΙΚΑ και να μπορούν να ασχολούνται απρόσκοπτα με πιο κερδοφόρες παρατυπίες, όπως τη μη έκδοση αποδείξεων και τα λοιπά κατάμαυρα έσοδα (βλέπε γκαρνταρόμπα κλπ).


Για τις μικρές Live σκηνές όμως, τα μικρά μπαράκια και τα cafe στα οποία ‘φούντωσαν’ κάθε Παρασκευο – Σάββατο τα μικρά Live την τελευταία 3ετία, αυτής της τάξης το πρόστιμο (σχεδόν 11 χιλιάρικα) σημαίνει απλά λουκέτο σε περίπτωση παρατυπίας.
Ουσιαστικά δηλαδή, τους κόβει τα Live (εκτός αν θέλουν να τζογάρουν με την επιθεώρηση εργασίας που ήδη βγαίνει παγανιά μαζί με το ΣΔΟΕ), καθώς πλέον ένα Live γίνεται σχεδόν κατά 40% ακριβότερο και κατά 10 φορές πιο γραφειοκρατικό και πολύπλοκο σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα.

Ιδού ένα παράδειγμα: ας πούμε ότι παίζουν 3 μουσικοί σε ένα μικρό bar με συνολική αμοιβή 250 – 300 ευρώ. Πλέον, με τους πρόσφατους νόμους οι μουσικοί είναι υποχρεωμένοι να ασφαλίζονται στο ΙΚΑ από τον καταστηματάρχη, έστω και για τις 3 ώρες που θα παίξουν. Εν ολίγοις, πας στο μαγαζί που παίζεις τους δίνεις το ΑΜΚΑ σου και σε καταχωρούν στο βιβλίο για συγκεκριμένες ώρες και για συγκεκριμένο ποσό. Οι μουσικοί δεν είναι υποχρεωμένοι να κόβουν αποδείξεις με το μπλοκάκι, ενώ τα χρήματα που λαμβάνουν φαίνονται στο ΙΚΑ και μουσικοί δηλώνουν στην εφορία το ποσό έχουν εισπράξει με βάση τη βεβαίωση από το ΙΚΑ.

Ο καταστηματάρχης τώρα, θα πρέπει να κάνει πρόσληψη αυθημερόν και απόλυση την επομένη του Live, να δίνει μέρισμα από το δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα άδειας (καλά αυτά δεν έχουν καταργηθεί;) και φυσικά να πληρώνει και το ένσημο στον κάθε μουσικό. Επίσης έχει βγεί επιθετικά και η ΑΕΠΙ (η γνωστή ιδιωτική εταιρία που πήρε τα πάνω της με το νόμο – λαίλαπα της Ντόρας του 92) και ζητά έξτρα αμοιβή για κάθε Live (όπως χαριτολογώντας μου είπε ένας φίλος που έχει bar και συχνά πυκνά κάνει Live: "εμείς παίζουμε Gallagher για να πληρώνεται ο Νταλάρας"). Και καλά και άγια όλα αυτά, να παταχθεί η μαύρη εργασία και να εισρέουν έσοδα στα σχεδόν πτωχευμένα ασφαλιστικά ταμεία, και βεβαίως να έχουν ένσημα και σύνταξη και οι session μουσικοί και τραγουδιστές, μόνο που εδώ το πράγμα ξεκινά ολίγον τι στραβά. Αν τα ασφαλιστικά ταμεία, που όπως θυμόμαστε όλοι, οι διοικούντες αυτών ‘έπαιξαν’ τα χρήματα των ασφαλισμένων στο χρηματιστήριο ή τα έκαναν ομόλογα και τα διασπάθισαν επί χρόνια, θέλουν να διασωθούν και περιμένουν να γίνει η αρχή από το κάθε μπαράκι που βάζει κάθε Παρασκευή ή Σάββατο μια Live μπάντα, τότε τα πράγματα είναι πιο ανησυχητικά απ’ όσο φανταζόμαστε. Και αυτό διότι πολλοί απλά οι περισσότεροι ιδιοκτήτες bar – cafe προκειμένου να ‘βγούν’, είτε θα σταματήσουν να κάνουν Live, είτε θα περικόψουν (κι άλλο) τις αμοιβές των μουσικών για να ρεφάρουν με το ένσημο, είτε πολύ απλά δεν θα κολήσουν κανένα ένσημο στους μουσικούς και μοιραία θα το ρισκάρουν αν τύχει και μπεί η επιθεώρηση εργασίας. Κάποιοι που ξέρω πάντως, δεν έχουν ακόμα αποφασίσει για το τι θα κάνουν, ενώ την ίδια εποχή πέρυσι είχαν ξεκινήσει ήδη δυναμικά να κάνουν Live στα μαγαζιά τους. Κάποιοι άλλοι που ξεκίνησαν έχουν ήδη σιχτιρίσει με τη γραφειοκρατία (και την έξτρα αμοιβή στο λογιστή τους για να τα τρέξει όλα αυτά) και το αθάνατο Ελληνικό δημόσιο. Σε μικρό Live που βρέθηκα πάντως την προηγούμενη εβδομάδα, είδα τους μουσικούς τριμελούς μπάντας να υπογράφουν 24 χαρτιά πρίν ανέβουν στη σκηνή…

Και για να το ξεκαθαρίσω για να μην παρεξηγηθώ: νόμιμο, απαιτητό, θεμιτό και ευπρόσδεκτο το ένσημο και η ασφαλισμένη εργασία ειδικά για τον πολύπαθο κλάδο των μουσικών, όμως ο τρόπος, η δεδομένα πολύπλοκη γραφειοκρατική διαδικασία και ειδικά το timing κατά το οποίο συμβαίνει όλο αυτό, είναι μάλλον το πλέον ακατάλληλο, καθώς πάνω που πήγαινε να ‘ανοίξει’ η συγκεκριμένη αγορά, το πιθανότερο είναι πλέον να συρρικνωθεί ανεπανόρθωτα. Σίγουρα θα μπορούσε να βρεθεί ένας άλλος τρόπος ώστε και το ένσημο να χωρέσει και τα μικρά Live να είναι εφικτά…

Υ.Γ. Σημειωτέον ότι αυτή η διάταξη εκτός από τους μουσικούς αφορά και τους ηχολήτεπς και είναι άσχετο αν αυτοί είναι ασφαλισμένοι στο ΤΕΒΕ (ΟΑΕΕ) ή όχι. Ο καταστηματάρχης θα πρέπει να κολλάει κανονικά και σ’ αυτούς ένσημο το οποίο θα πηγαίνει υπέρ του ταμείου. Η αδικία βεβαίως έγκειται στο ότι δεν αναγνωρίζεται η ασφάλεια στον ΟΑΕΕ, ούτε η σύσταση εταιρικής δραστηριότητας (κάποιες μπάντες έχουν εταιρία και κόβουν οι ίδιοι παραστατικά)…

Δεν υπάρχουν σχόλια :