Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Γιατί προφυλακίστηκε ο Δημήτρης Παπαγεωργίου


Οι λόγοι της προφυλάκισης του Δημήτρη Παπαγεωργίου είναι πρωτίστως πολιτικοί. Προτού όμως αναφερθούμε διεξοδικά σε αυτούς θα θέλαμε να παραθέσουμε τα νομικιστικά επιχειρήματα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σήμερα έγκλειστος ο αρχισυντάκτης μας.
Την περασμένη Κυριακή, με απόφαση της εισαγγελέως υπηρεσίας και οι 45 συλληφθέντες για τα γεγονότα στους Αμπελοκήπους παραπέμφθηκαν στον ανακριτή με τις κατηγορίες:
1. Επικίνδυνες σωματικές βλάβες από κοινού (πλημμέλημα)
2. Διατάραξη κοινής ειρήνης (πλημμέλημα)
3. Οπλοκατοχή (πλημμέλημα), που αφορούσε τις σημαίες που κρατούσαν κατά τα γεγονότα οι συλληφθέντες.
Και τα τρία παραπάνω πλημμελήματα μετατρέπονταν σε κακούργημα με βάση τον περίφημο «κουκουλονόμο». Επίσης, σε κάποιους εκ των κατηγορουμένων καταλογίστηκαν και άλλα αδικήματα ανά περίπτωση, αναλόγως με τις μαρτυρικές καταθέσεις.
Εις ό,τι αφορά τον Δημήτρη Παπαγεωργίου συνέβαινε το εξής: Αυτός αναγνωρίσθηκε από την πλειοψηφία των μαρτύρων κατηγορίας, κάτι το οποίο ήταν αναμενόμενο, εφόσον είναι δημόσιο πρόσωπο και προσφάτως το γνωστό Indymedia τον είχε στοχοποιήσει δημοσιεύοντας φωτογραφίες του και εμπλέκοντάς τον χωρίς στοιχεία σε περιστατικό που συνέβη προ δύο εβδομάδων στους Αμπελοκήπους.
Από τις ανωτέρω αναγνωρίσεις - καταθέσεις, υπάρχουν δύο που αξίζουν ιδιαιτέρας προσοχής. Η πρώτη είναι αυτή του υποδιοικητή του Α.Τ. Αμπελοκήπων, ο οποίος αναγνωρίζει τον Παπαγεωργίου να φορά κράνος. Φυσικά, στην κατάθεσή του δεν εξηγεί ούτε γιατί κανένα κράνος δεν υπάρχει στα ευρήματα της αστυνομίας, ούτε το πώς τον αναγνώρισε, αφού φορούσε κράνος, ούτε γιατί, ενώ φορούσε κράνος, βρέθηκε τραυματισμένος στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να χρειασθεί να του γίνουν επτά ράμματα.
Η δεύτερη κατάθεση είναι της κας Βασιλείου, η οποία στην κατάθεσή της αναφέρει ότι μέσα στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», ο Δημήτρης Παπαγεωργίου την εξύβρισε και την απείλησε. Το πώς ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει ήδη συλληφθεί, είναι φρουρούμενος και χρίζει ιατρικής περιθάλψεως, έχοντας μάλιστα λιποθυμικές τάσεις μπορεί να εξυβρίζει και να απειλεί, αυτό το αφήνουμε στην κρίση του κάθε λογικού ανθρώπου.
Την Τετάρτη όμως, όταν ο Δημήτρης Παπαγεωργίου απολογήθηκε στην Δ' Ειδική Ανακρίτρια, χρησιμοποιήθηκε μία προ δεκαετίας καταδίκη του σε φυλάκιση έξι μηνών για έργω εξύβριση, ώστε να ενεργοποιηθεί συγκεκριμένη παράγραφος του κουκουλονόμου, η οποία μιλά για προφυλάκιση όταν στο ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου υπάρχουν καταδίκες για ομοειδή αδικήματα.
Αυτοί ήταν οι νομικοί λόγοι της προφυλακίσεώς του. Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού:
Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου είναι ένας νέος άνθρωπος με πολυετή πολιτική δράση στον πατριωτικό χώρο. Τα τελευταία δε χρόνια δραστηριοποιείται δημοσιογραφικά, καθώς είναι συντάκτης στην εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα», αρχισυντάκτης στον «Ελεύθερο Κόσμο», εκδότης του περιοδικού PATRIA και συμπαραγωγός της ραδιοφωνικής εκπομπής «Αδελφοί Λούμπεν». Παράλληλα, συμμετέχει είτε ως διοργανωτής είτε ως ομιλητής σε μία σειρά από ημερίδες που αφορούν ζητήματα πολιτικού, ιδεολογικού και κοινωνικού περιεχομένου.
Το PATRIA, προσωπική έμπνευση του ιδίου αποτελεί την ύψιστη δικαίωση των απόψεων και τον οραμάτων του. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι κατάφερε στα τρία χρόνια της εκδόσεώς του να συσπειρώσει στις σελίδες του όχι μόνον τον στενό πατριωτικό χώρο, τους διανοούμενους, τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς του αλλά και πρόσωπα μεγάλης αποδοχής από το ευρύτερο πολιτικό φάσμα.
Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου έχει πρόσωπο και συγκεκριμένη πολιτική δράση. Δεν έκρυψε ποτέ τις ιδέες του. Αντιθέτως, προσπάθησε να τις κοινοποιήσει σε ευρύτερα κομμάτια της ελληνικής νεολαίας. Γι' αυτό έπρεπε να τιμωρηθεί!
Την ώρα που η αντίδραση στον μεταναστευτικό νόμο του ΠΑΣΟΚ γιγαντώνεται με εκδηλώσεις και συλλογή υπογραφών, τι καλύτερο για τους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξεως να στοχοποιηθεί και να τιμωρηθεί ως εγκληματίας ένας νέος άνθρωπος με πλούσια δράση στον αγώνα κατά του αφελληνισμού της χώρας μας, έτσι ώστε το παράδειγμά του να λειτουργήσει όχι ως σημείο αναφοράς αλλά ως παραδειγματισμός γι' αυτούς που θέλουν να αντισταθούν.
Όπως όμως είδαμε και από τις δηλώσεις που έκανε αμέσως μετά την προφυλάκισή του, ο Δημήτρης Παπαγεωργίου ούτε το θάρρος του ούτε την διάθεσή του ούτε το χαμόγελό του έχει χάσει. Κι αυτό είναι το πρόσταγμα που δίνει σε όλους εμάς: Αγώνας για την πατρίδα μας. Όπως άλλωστε έχει πει, «για εμάς η μικρότερη κοινωνική οντότητα δεν είναι το άτομο αλλά το έθνος».
Δημήτρης Ζαφειρόπουλος

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ


Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, δημοσιογράφος στις εφημερίδες «Ελεύθερη Ώρα» και «Ελεύθερος Κόσμος» και εκ των παραγωγών της εκπομπής «Αδελφοί Λούμπεν», παραμένει εδώ και τέσσερεις ημέρες κρατούμενος στην ΓΑΔΑ, επειδή έκανε το λάθος… να πάει σε ρεπορτάζ κάλυψης «αντιρατσιστικής» διαδήλωσης και αντιδιαδήλωσης κατοίκων των Αμπελοκήπων, όπου τον έστειλε η εφημερίδα του.
Εκεί, μέσα σε μία έκρυθμη κατάσταση με τους παρευρισκόμενους στις δύο συγκεντρώσεις να συγκρούονται μεταξύ τους, ακροαριστεροί με ρόπαλα και κράνη, αφού αναγνώρισαν τον Δημήτρη που κάλυπτε το ρεπορτάζ, του επιτέθηκαν με δολοφονικές διαθέσεις, με αποτέλεσμα να τον στείλουν στο νοσοκομείο με έξι ράμματα στο κεφάλι.

Το παράδοξο της υπόθεσης δεν είναι ότι ένας δημοσιογράφος πατριωτικών απόψεων έπεσε θύμα της πολιτικής βίας των αναρχοτραμπούκων (έχουμε πλέον συνηθίσει την τακτική της άκρας αριστεράς) , αλλά ότι η αστυνομία αντί να τον προστατέψει και να συλλάβει τους δράστες της εναντίον του επίθεσης… ΣΥΝΕΛΛΑΒΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ!!!!

Και τα παράδοξα του ΠΑΣΟΚιστανικού καθεστώτος συνεχίζονται: Ο Δημήτρης κρατείται από το Σάββατο στα κρατητήρια, «αναγνωρισμένος» από αυτούς που του επιτέθηκαν ως… συμμετέχων σε επίθεση εναντίον τους, και χωρίς να του δοθεί η δυνατότητα να τους μηνύσει κατά τις ώρες που ίσχυε η αυτόφωρη διαδικασία…
Η τρομοκρατία του Χρυσοχοίδη και του ΠΑΣΟΚ, κατά ενός δημοσιογράφου με εκφρασμένες απόψεις εναντίον του νομοσχεδίου εποικισμού της Ελλάδος, είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Όσοι αντιτιθέμεθα στα σχέδια πολιτογράφησης και απόδοσης ιθαγένειας σε εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες, πρέπει να το ξανασκεφτούμε αν θα ξαναμιλήσουμε. Όσοι δημοσιογράφοι εκφράζονται δημοσίως κατά της εθνοκτόνου πολιτικής του ΠΑΣΟΚ είναι ο άμεσος στόχος τόσο του παρακράτους όσο και του επίσημου κράτους.

Εμείς δεν θα σιωπήσουμε:
-ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΙΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ Δ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ.
-ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ ΠΟΥ ΑΠ’ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΜΟΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ.
-ΚΑΜΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ ΤΗΣ ΑΚΡΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009

ΟΙ ΔΡΑΣΙΤΕΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ


Η Ε.Κ.Φ ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. σας προσκαλεί στην μεγάλη εκδήλωση του, με θέμα την καταδίκη της παράνομης ανακήρυξης του ψευδοκράτους. Η ώρα 20:00 τη Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, στο οίκημα του ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ. Παιανίας 5-7,Ζωγράφου,Αθήνα.

Προσκεκλημένοι Ομιλητές:
κ. Ιωαννίδης Πάνος
Πρόεδρος της Κίνησης για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
κ. Αργυρόπουλος Νίκος
Πρόεδρος βετεράνων Κύπρου ''1974'' της ΕΛ.ΔΥ.Κ.

Απάθεια


Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009

Ημέρα Δράσης κατά της Γούνας



Η Παγκόσμια μέρα κατά της Γούνας είναι η πιο διαδεδομένη και πολυαναμενόμενη διαδήλωση στην ιστορία των δικαιωμάτων των ζώων.
Μη χάσετε την ευκαιρία να συμμετέχετε με χιλιάδες άλλους ακτιβιστές σε αυτή την παγκόσμια μέρα δράσης.

►Ο ΑΟΖ συνεχίζει τις δράσεις του κατά της αληθινής γούνας, με μία αναπαράσταση...κηδείας.
Σας καλούμε όλους ντυμένους στα μαύρα και κρατώντας κεριά, να περπατήσουμε στο κέντρο της Αθήνας και να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα:
Η ΓΟΥΝΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΑ ΖΩΑ! ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΚΛΕΒΕΤΕ! ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ!

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009

UEFA κατά ΑΠΟΕΛ για τις ελληνικές σημαίες


Οι δεσμοί του ΑΠΟΕΛ με την Ελλάδα είναι γνωστοί, αλλά φαίνεται πως δεν… αρέσουν στην UEFA. Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία, όπως ενημέρωσε με ανακοίνωσή του ο κυπριακός σύλλογος, προχώρησε σε καταγγελία για την ανάρτηση ελληνικών σημαιών στην αναμέτρηση της περασμένης εβδομάδας απέναντι στην Πόρτο στο «ΓΣΠ» της Λευκωσίας. Ακολουθεί η ανακοίνωση:

«Η εταιρεία ΑΠΟΕΛ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΛΤΔ ανακοινώνει ότι έχει παραλάβει αργά χθες το απόγευμα νέα καταγγελία της UEFA κατά του ΑΠΟΕΛ, η οποία αφορά τον πρόσφατο αγώνα με την Πόρτο στο ΓΣΠ και την ανάρτηση Ελληνικών σημαιών από τους φίλους και οπαδούς της ομάδας μας στη Δυτική και στην Ανατολική κερκίδα του σταδίου ΓΣΠ.

Η εταιρεία ΑΠΟΕΛ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΛΤΔ επιθυμεί να ενημερώσει τους φίλους και οπαδούς του ΑΠΟΕΛ ότι η πρόθεση μας ενώπιον της Πειθαρχικής Επιτροπής της UEFA θα είναι η μη παραδοχή της κατηγορίας, την οποία σε κάθε περίπτωση απορρίπτουμε ως νομικά αβάσιμη.

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2009

τεστ

δοκιμάζουμε το νέο template

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009

έτσι

Που είν η ψυχή μου;

Εκεί μακρυά κάπου πετάει

Πέρα απ’ την ομίχλη

Που το μυαλό σκεπάει

Ποιός είσαι και πού πάς

Ποτέ δεν θα μάθεις

Αν δεν ζητάς

Τον εαυτό σου πίσω να αφήσεις

Και να γελάς

Όπου κι αν πάς

Κανείς δεν ξέρει

Τι είν το μετά

Πίσω από κάστρα

Κι ανόμοιες βραδυές

Ο δάσκαλός σου

Θα είναι από χθές

Σε περιμένει και σε ζητά

Να σε αφήσει πάλι

Στα σκοτεινά

Παλιά σκοτάδια, καινούρια βραδυά

Και όταν τον έβρεις

Μακρυά από δω

Να μην αφήσεις πια στεναγμό

Δεν θα σε ξέρει

Γιατί είν η φύση

Δίχως διωγμο

Βήμα δεν κάνει

Απ’ το βάλτο αυτό

Ζήτα ανάγκες, ζήτα καημό

Να προχωρήσεις, πέρα απ’ το εδώ

Να διαβείς θάλασσες, και ας πνιγείς

Να ανέβεις βράχια κι ας τσακιστείς

Χιλιάδες πέρασαν τον δρόμο αυτό

Μην τον διαλέξεις, είναι πλατύς

Πάρε τον άλλον τον πιο στενό

Κι ασου στο χιόνι, το θολερό

Και να μην φτάσεις θα ευχηθείς

Εκεί που στόχευσες

Και ας χαθείς

Ζήτα πιστόλι, ζήτα σπαθί

Μην περιμένεις να βρεις στοργή

Αυτά είν’ γι’ άλλους πιο βαρετούς

Και όταν κάποτε πιάσεις κορφή

Από κει πήδα

Αυτό είσαι εσύ

ΥΓ για τα 100 χρόνια από το μανιφέστο του φουτουρισμού

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

O Βιολιστής του Μετρό.


Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου του 2009, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.

Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε
μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι - χωρίς καμία εξαίρεση - τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.

Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν - έστω και για λίγο - μόνο 6 άνθρωποι.. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολλάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση.

Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολλαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισιτηρίου ήταν 100 δολλάρια. Ο Bell αμοίβεται με περίπου 1000 δολλάρια το λεπτό!

Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: « Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;»

Πηγή: Washington Post, http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/04/04/AR2007040401721.html (μεταφρασμένη περίληψη)

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

Μεταμεσονύκτιες καλλιτεχνίες